Драги, миризливи, небањати, застоени, запотени, умирисани на вчерашни манџи пензионери кои со себе влечете, не една, не две, туку 40 кеси преполнети со зеленчуци, овошја и по некое одмрзнато копанче купено од пазар на тезга, кога веќе го окупирате јавниот превоз, запазете ги следниве подточки.
- Пробајте да не смрдите
- Културата која ја барате од младите, применете ја и самите
- Не купувајте количински ко да се спремате за Големата Депресија
- Садниците транспортирајте ги на друг начин, а не со автобус кој по вашето напуштање изгледа како да пренесувал ровови земја
- Ако веќе смрдите, НЕ БАРАЈТЕ да се затвораат прозорите во автобусите. Луѓе сме, воздух ни треба.
- Не ми викајте да станам ако претходно сте трчале и сте буткале луѓе само за да фатите место во автобус. Кога ве држат нозете да трчате, можат да ве подржат и за две станици.
- Не коментирајте. Коментарите дека младината е невоспитана ви се џабе кога 90% од нас младите во автобус сме со слушалици.
- Ако едвај се движите, шо мајка барате да влечете по вас вреќа компири?!
- Столчињата во автобусите не се за вашите испазарени продукти, туку за да можат други луѓе да седнат.
Знам дека ниту еден пензионер нема да го прочита ова. Но знаејќи што ме чека утре, почувствував потреба да се изразам некаде. А тоа не можам да го направам директно кај пензионерите, затоа што во тој случај ќе треба да дишам додека им ги кажувам работиве, а до мирис на стоено месо не ми е дојдено.