Skip to main content

Amy Winehouse, RIP

Има работи во животот кои знаат многу да ме извадат од такт. Блогов конкретно  на тоа го посветувам.
Ете, се случи нешто денес кое мене лично, како голем приврзаник за музиката на Ејми, стварно ми падна претешко. Почина девојката од предозираност.
Не е фактот дека умрела што иритира. Иритира она што луѓето околку го зборуваат.
Умрела пошо си заслужила, ако и е, еден наркоман помалце...
Јасно ни е на сите дека се што правиме си има последици, дека она што ќе го посееме - тоа ќе си го ожнееме.
Ама затоа ве молам, кога утре ќе се лупнете од стаколото на затворената балконска врата само затоа што не сте ја виделе, немојте да си речете како можеше ова мене да ми се случи. Немојте, кога утре ќе слушнете на вести дека загинале дечко и девојка во сообраќајка поради возење во алкохолизирана состојба, да речете дека е жално. Никој не ги терал така да шибаат на улица.
Немојте да речете кога ќе се збрцате со нож у рака додека сечете леб дека ве боли. Пошо немате право да се жалите, сами сте си криви за последиците.
Како бе така, сите светски ѕвезди испоумреа од дрога и за никоја до сега не се рече: Ако и е!
Почнувам се повеќе да се сомневам во здравото расудување на луѓево околу мене. Ако се појавиш дрогиран на сцена и после умреш - заслужено ти е. Ако снимиш филм па после умреш од предозираност - тажно е и болно е.
Ми зборат овие околу мене за некакви си незнаења да се носиш со тоа што си, за неквалитет и за дебилитет... Ми викаат дека не можам да правам споредба во смртта на Хит Леџер и на Ејми.
Типот не ги изневерил фановите како што направила Ејми.
Море кај ви е паметот? Типот остави зад себе жена и ќерка. А не гледам како публиката е поважна од семјеството.
Живеете во сенката на она што сакате да го видите, а не живеете во светот во кој некои работи се малку поинакви од она што вашиот ум го зацртал.
Да, сама си го бараше тоа што умре. Не, не е океј да се радувате што умрела.
Или плачете и по Монро и по Леџер и по Ејми, или не се правете ко првите двајца да оставиле којзнае што на земјава, а Ејми ко да во убила нешто свето.

За крај,

Popular posts from this blog

Предновогдишна еуфорија

Не е еуфорија.

Комбинација од спомени од семејна топлина, од убава атмосфера, насмеани луѓе, симпатично украсени излози на продавници, накитени канделабри, дрвја, паркови, улици. Испреплетено со ладниот воздух, веењето на снег, тркалањето снежни топки за снешко, шарите на прозорите наутро. Чајот, столната ламба, книгата, тивката божиќна компилација од музика пуштена да ја надополнува атмосферата во позадина. Трепелтивата светлина од миризливата свеќа, волнените капа, шал и ракавици. Сеќавањето на многуте честитки кои ги праќавме и добивавме, избирањето на истите по тезгите на плоштад. Китење на елката, отплеткувањето на сијаличките и нивната музика, бирањето на нови лампиони и украси во поранешен Смешко на Максим Горки. Санката на полјаната до зграда, пакетчињата под елка, плишаните новогодишни мечиња. Зимскиот распуст, игрите со снег, мавањето со топки снег по автобуси, лижењето мразулци кои висат од покриви и натстрешници.
И денес, бидејќи многу од ова фали, поради обврските кои ги…

Баба ми

Годинава излезе да е онаа преку 2-3 години коа се кречи дома па коа се ротира мебел па коа се прередува сè што ќе се најде дома, нели за да се освежи атмосферата и целиот ентериер.
И фала богу успеав да ги натерам мајка ми и брат ми да попуштат и да почнеме да фрламе некои стари работи кои зафаќаат место, никако не се користат и само пречат.
Трета недела како сме растурени дома и еве денес почна крајот.
Се намести сè кај што треба да биде, се средивме и ние малку и остана сеа само селектирањето на работите шо ќе си одат и тие шо ќе останат.

Недела. Глупа недела. Ден пред работа. Пред 5 ултра напукани денови со обврски.
И ден кога брат ми излага и останувам сам да разгледам шо ќе лета у канта шо ќе остане дома да потсеќа на минатото.

И седнувам така, кутија по кутија, сè што стоело под спалната да прочепкам, да видам.
Налетувам на една кутија со пликоа. Зелени, жолти, бели, црвени. Секакви пликоа.
Отворам во нив, и напикани по неколку честитки, онака на купче по 5-6 за да не стојат на …

Скопје и ноќниот живот

Не знам дали е до мене (не е!) или до градот наш насушен, ама постов ќе го почнам директно со потенцирање на неговата цел - НОЌНИОТ ЖИВОТ У ГРАДОВ Е СРАЊЕ!

Ако тргнете во петок вечер да излезете, без притоа да немате некаде резервација, шансите да најдете место се нула. Скопје е веројатно првиот град во светот каде се резервираат места на шанк. Од кога по ѓаволите шанкот е нешто што се резервира?! Као, ако е празно, застануваш пиеш и си идеш, ако не е само си идеш и тоа е тоа.

Вториот агол од кој можете да го разгледате нашиот ноќен живот е изборот на локали каде може да отидете. Не знам, 10 нека се преку сила. Години уназад се истите локали само шо на година дена менуваат име и лик, две недели има поразлична музика и концепт на забави и после тоа - сè по старо.

- Беше у тоа новото на плоштад? Многу е добро, се вика 'рендомиме'.
- Не беше тоа 'претходнорендомиме'?
- Па да ама се смени газдата и внатре малку ентериерот и сеа е многу кул место.
* исти фаци, иста музика, …