Skip to main content

Amy Winehouse, RIP

Има работи во животот кои знаат многу да ме извадат од такт. Блогов конкретно  на тоа го посветувам.
Ете, се случи нешто денес кое мене лично, како голем приврзаник за музиката на Ејми, стварно ми падна претешко. Почина девојката од предозираност.
Не е фактот дека умрела што иритира. Иритира она што луѓето околку го зборуваат.
Умрела пошо си заслужила, ако и е, еден наркоман помалце...
Јасно ни е на сите дека се што правиме си има последици, дека она што ќе го посееме - тоа ќе си го ожнееме.
Ама затоа ве молам, кога утре ќе се лупнете од стаколото на затворената балконска врата само затоа што не сте ја виделе, немојте да си речете како можеше ова мене да ми се случи. Немојте, кога утре ќе слушнете на вести дека загинале дечко и девојка во сообраќајка поради возење во алкохолизирана состојба, да речете дека е жално. Никој не ги терал така да шибаат на улица.
Немојте да речете кога ќе се збрцате со нож у рака додека сечете леб дека ве боли. Пошо немате право да се жалите, сами сте си криви за последиците.
Како бе така, сите светски ѕвезди испоумреа од дрога и за никоја до сега не се рече: Ако и е!
Почнувам се повеќе да се сомневам во здравото расудување на луѓево околу мене. Ако се појавиш дрогиран на сцена и после умреш - заслужено ти е. Ако снимиш филм па после умреш од предозираност - тажно е и болно е.
Ми зборат овие околу мене за некакви си незнаења да се носиш со тоа што си, за неквалитет и за дебилитет... Ми викаат дека не можам да правам споредба во смртта на Хит Леџер и на Ејми.
Типот не ги изневерил фановите како што направила Ејми.
Море кај ви е паметот? Типот остави зад себе жена и ќерка. А не гледам како публиката е поважна од семјеството.
Живеете во сенката на она што сакате да го видите, а не живеете во светот во кој некои работи се малку поинакви од она што вашиот ум го зацртал.
Да, сама си го бараше тоа што умре. Не, не е океј да се радувате што умрела.
Или плачете и по Монро и по Леџер и по Ејми, или не се правете ко првите двајца да оставиле којзнае што на земјава, а Ејми ко да во убила нешто свето.

За крај,

Popular posts from this blog

Пензионерите

Драги, миризливи, небањати, застоени, запотени, умирисани на вчерашни манџи пензионери кои со себе влечете, не една, не две, туку 40 кеси преполнети со зеленчуци, овошја и по некое одмрзнато копанче купено од пазар на тезга, кога веќе го окупирате јавниот превоз, запазете ги следниве подточки. Пробајте да не смрдите Културата која ја барате од младите, применете ја и самите Не купувајте количински ко да се спремате за Големата Депресија Садниците транспортирајте ги на друг начин, а не со автобус кој по вашето напуштање изгледа како да пренесувал ровови земја Ако веќе смрдите, НЕ БАРАЈТЕ да се затвораат прозорите во автобусите. Луѓе сме, воздух ни треба. Не ми викајте да станам ако претходно сте трчале и сте буткале луѓе само за да фатите место во автобус. Кога ве држат нозете да трчате, можат да ве подржат и за две станици. Не коментирајте. Коментарите дека младината е невоспитана ви се џабе кога 90% од нас младите во автобус сме со слушалици. Ако едвај се движите, шо мајка б...

Предрасудите

Делувам како човек кој стварно жали што живее во земјава, меѓутоа немам една причина која може да ме натера да го сменам мојот став. Денес сакам да зборувам за предрасудите. Ја тераме Македонија кон ЕУ. Ја тераме Македонија кон ЈуЕсЕј... Ја тераме Македонија кон сè што нарекуваме high-developed country. Правиме измени во закони, приспособуваме стандарди, имплементираме работи кои не одговараат ниту најмалку на било кој аспект од нашиот начин на живот. Да не должам многу, правиме сè што го прават и оние наши земји - идоли. Но до каде сме со свеста? До каде сме со начинот на кој го прифаќаме светот? Убаво е како тоа ние гледаме со широко отворени очи, но лошо е како срцата ни се затворени према сите тие шаренила кои доаѓаат од надвор. Сè повеќе и повеќе ме изненадува фактот дека и покрај очекуваното, новите генерации да се развиваат во духот на либералноста, во правецот во кој се тера едно отворено општество, сме тргнале во насоката која се зацртала пред некои си 50 години. Тогаш машко б...

Музиката и нејзината еволуција

Добро бе, до кога ќе морам да читам твитови, статуси, блогови за тоа која музика е поквалитетна? До кога луѓето ќе си кажуваат едни на други што треба а што не треба да се слуша, што е квалитет а што не е? Долго време се спремам да истрескам неколку реченици по тастатура за ова и после читањето статијава  на ценетиот портал Он.Нет, се решив дека едноставно не можам да држам во себе повеќе. Она што првично иритира е фактот дека овие статии ги пишуваат луѓе кои решиле дека статијата така треба да изгледа. Ниту правеле јавна анкета, ниту истражувале глобално мислење, ниту пак помислиле да го направат тоа. Едноставно се накурчиле зошто омилената им група од пред 75 години продала помалце албуми од разлигавениот Џастин Пипер. Второ - музиката е веќе индивидуален вкус. Затоа се развиени поп, хип-хоп, класика, аренби, техно, хаус, електро, денс, диско, метал, хеви метал. Ако не ви се сфиѓа стилот на Гага, ја имате Бијонсе. Ако не ја сакате ни неа, го имате Бруно Марс. Ако ви е премног...