Skip to main content

Три дена пред Нова Година

Инспириран од последното видео на стенд-ап комедијантот посветено на Нова Година и сè поврзано со неа, добив потреба така малку да објаснам како јас мислам дека стојат работите.

На почетокот, дечкото се произнесе со уникатни идеи, беше интересен, работите кои на сите ни се многу добро познати ги интерпретираше на начин кој 24/7/365 ни е презентиран и од оние околу нас. Марјан едноставно имаше идеја како да ги „прераскаже“ појавите кои се дел од сечиј живот. Но како и сè нешто тука кај нас, па така и на таа фина жичка на добар стенд-ап комедијант кај Марјан полека исчезна. Видеата му се претворија во некаков си прост вид на омаловажување на секоја група граѓани.
Реков, конкретно ќе се задржам на последново, ова за Нова Година шо раскажува приказни.

Прво, не сфаќам што е лошото во онаа еуфорија која се крева за време на Нова Година и празниците пред и по неа. Навистина не можам да разберам како тоа може да влијае на нечиј туѓ живот за тоа да го земе во предвид при опишување на некое си масовно лудило кое ги зафаќа луѓето. Нормално е секој на крај на годината да заврши со работите кои не сака да ги земе со себе во следната, па токму затоа брза да ги заврши во таа една последна недела која останала.
Да се осврнам малку на коментарите за облеката. Колку и да звучи излишно кога една девојка ќе се поткара со друга затоа што купиле исти штикли, сепак не треба да заборавиме дека на многу луѓе им е важен изгледот. Од една страна се ругаат оние кои секогаш сакаат да бидат дотерани и да отскокнуваат од другите, а пак од друга страна се руга и онаа срцката со нинтендо фацата која нели убаво е претставена како утка од девојка. Понатаму, зошто едноставно мене би ми пречело ако луѓето претеруваат со бирањето на гардероба за вечерта на 31ви? Кој фактор ми е мене во животот ако на другар шо славиме заедно, бившата што дошла да го види се напукала у некој тесен корсет на 13 штикла?
Зошто едноставно тоа би било една од работите кои ја прават прославата глупава и бесцелна? Ако веќе стваааарно излегувате со луѓето кои ви се мили да си ја дочекате новата година, шо мајка барате да оценувате дали некој претерал со облека или не.
Славењето во кафани... Во овој дел нема да коментирам колку дебилно звучеше опишувањето на балските фустани, туку ќе прокоментирам за тоа како тие жени беа израмнети со првокласни пијаници. Мислам, ако не ти се иде у кафана да ги глеаш девојките отидени на бал, шо по ѓаволите се наоѓаш у таков локал?

Реков дека сме свесни за појавите кои ги има околу нас. Знаеме дека раздвиженоста на цел град оваа недела е максимално зголемена.
Само треба да бидеме свесни и дека овој период е можеби единствениот од годината кога најголемиот дел од луѓето забораваат на проблемите кои ги имале во текот на изминатата година посветувајќи се на обезбедување сè што е потребно за престојните празници.

Почит према Марјан и она што го работи. Или поубаво да се изразам, почит према она што го правеше на почетокот. Чекам само да видам дали за Велигден и Божиќ ќе излезат видеа со тоа колку луѓето се замараат со коледарење, бадников оган, вапцање јајца и останати други адети.

Со почит, човек кој сака развој на целата уметност, вклучително и стенд ап комедијата во Македонија, но не по секоја цена.




Popular posts from this blog

Предновогдишна еуфорија

Не е еуфорија.

Комбинација од спомени од семејна топлина, од убава атмосфера, насмеани луѓе, симпатично украсени излози на продавници, накитени канделабри, дрвја, паркови, улици. Испреплетено со ладниот воздух, веењето на снег, тркалањето снежни топки за снешко, шарите на прозорите наутро. Чајот, столната ламба, книгата, тивката божиќна компилација од музика пуштена да ја надополнува атмосферата во позадина. Трепелтивата светлина од миризливата свеќа, волнените капа, шал и ракавици. Сеќавањето на многуте честитки кои ги праќавме и добивавме, избирањето на истите по тезгите на плоштад. Китење на елката, отплеткувањето на сијаличките и нивната музика, бирањето на нови лампиони и украси во поранешен Смешко на Максим Горки. Санката на полјаната до зграда, пакетчињата под елка, плишаните новогодишни мечиња. Зимскиот распуст, игрите со снег, мавањето со топки снег по автобуси, лижењето мразулци кои висат од покриви и натстрешници.
И денес, бидејќи многу од ова фали, поради обврските кои ги…

Скопје и ноќниот живот

Не знам дали е до мене (не е!) или до градот наш насушен, ама постов ќе го почнам директно со потенцирање на неговата цел - НОЌНИОТ ЖИВОТ У ГРАДОВ Е СРАЊЕ!

Ако тргнете во петок вечер да излезете, без притоа да немате некаде резервација, шансите да најдете место се нула. Скопје е веројатно првиот град во светот каде се резервираат места на шанк. Од кога по ѓаволите шанкот е нешто што се резервира?! Као, ако е празно, застануваш пиеш и си идеш, ако не е само си идеш и тоа е тоа.

Вториот агол од кој можете да го разгледате нашиот ноќен живот е изборот на локали каде може да отидете. Не знам, 10 нека се преку сила. Години уназад се истите локали само шо на година дена менуваат име и лик, две недели има поразлична музика и концепт на забави и после тоа - сè по старо.

- Беше у тоа новото на плоштад? Многу е добро, се вика 'рендомиме'.
- Не беше тоа 'претходнорендомиме'?
- Па да ама се смени газдата и внатре малку ентериерот и сеа е многу кул место.
* исти фаци, иста музика, …

Македонските јавни лица и терминологијата

Во моменти кога се потпишува петиција за подобри услови за децата со посебни потреби, кога народот почнува да размислува малку повеќе за сите групи на граѓани кои се дел од ова општество и појавува желба да помогне во подобрување на положбата во општеството на истите, се соочуваме со појава на група на поединци (во случајов политички аналитичар) кои мавтајќи со своите дипломи и титули (поради кои очекуваме дека ќе се начитани и ќе имаат тро побогат речник за употреба, а и самите богами така се поставуваат) без никакво размислување, за опишување на негативна карактеристика на поединец користат терминологија поврзана со една од состојбите на децата кои спаѓаат во онаа група за која се потпишува петицијата. Не знам кој е Петар Арсовски, и искрено не ме ни интересира да дознаам, ама тој Петар Арсовски кога веќе се нарекува политички аналитичар, чие мислење се очекува да има некаква тежина, не смее да си дозволи дури ни во момент на афектна состојба да изјави нешто како она на сликата подо…