Skip to main content

Хомосексуалноста не е болест

После неколку жестоки дебати со доста луѓе на оваа тема, едноставно имам потреба мислењево мое да го споделам и јавно во однос на тоа дали хомосексуалноста е болест или не.

Луѓе бе, гените одредуваат физички особини на луѓето. Боја на коса, на очи, тен на кожа, форма на лице, конструкција на тело, висина, пол...
Е сега, кај хомосексуалците, по неколку истражувања утврдено е дека дел од хипоталамусот кој предизвика возбудување реагира повеќе на мириси кои содржат тестостерон (машки хормон), додека кај стрејт мажите истиот овој центар во хипоталамусот станувал активен при мириси со естроген (женски хормон). Нели, стрејт девојките би се возбудувале на мириси кои содржат тестостерон, што е нормално.
Од тука можеме да заклучиме дека доколку хомосексуалноста е болест, тогаш треба да биде болест и она што се јавува кај стрејт девојките во однос на мажите. Доколку реагирањето на хипоталамусот на тестостерон кај гејовите се смета за болест, тогаш фактички, секоја можна стрејт жена на светов пати од истата болест, бидејќи хипоталамусот и на неа и реагира на мириси во кои има тестостерон.

БОЛЕСТ е нешто кое што предизвикува промени во организмот при што истиот и го уништува, односно како што Википедија љуби да каже:

Болест (на лат. morbus) е длабоко и трајно нарушување од нормалната животна дејност на организмот, придружено со структурни и функционални измени во него.

Кога ќе најдете кој умрел поради својата сексуална ориентација (оставете ги на страна СПБ, затоа што тие се и те како редовни и помеѓу стрејт луѓето) како последица на структурни и функционални измени на организмот, тогаш ќе можете хомосексуалноста да ја класифицирате како болест.
Во спротивно, напразно одите со глава во ѕид против фактите

Popular posts from this blog

Предновогдишна еуфорија

Не е еуфорија.

Комбинација од спомени од семејна топлина, од убава атмосфера, насмеани луѓе, симпатично украсени излози на продавници, накитени канделабри, дрвја, паркови, улици. Испреплетено со ладниот воздух, веењето на снег, тркалањето снежни топки за снешко, шарите на прозорите наутро. Чајот, столната ламба, книгата, тивката божиќна компилација од музика пуштена да ја надополнува атмосферата во позадина. Трепелтивата светлина од миризливата свеќа, волнените капа, шал и ракавици. Сеќавањето на многуте честитки кои ги праќавме и добивавме, избирањето на истите по тезгите на плоштад. Китење на елката, отплеткувањето на сијаличките и нивната музика, бирањето на нови лампиони и украси во поранешен Смешко на Максим Горки. Санката на полјаната до зграда, пакетчињата под елка, плишаните новогодишни мечиња. Зимскиот распуст, игрите со снег, мавањето со топки снег по автобуси, лижењето мразулци кои висат од покриви и натстрешници.
И денес, бидејќи многу од ова фали, поради обврските кои ги…

Баба ми

Годинава излезе да е онаа преку 2-3 години коа се кречи дома па коа се ротира мебел па коа се прередува сè што ќе се најде дома, нели за да се освежи атмосферата и целиот ентериер.
И фала богу успеав да ги натерам мајка ми и брат ми да попуштат и да почнеме да фрламе некои стари работи кои зафаќаат место, никако не се користат и само пречат.
Трета недела како сме растурени дома и еве денес почна крајот.
Се намести сè кај што треба да биде, се средивме и ние малку и остана сеа само селектирањето на работите шо ќе си одат и тие шо ќе останат.

Недела. Глупа недела. Ден пред работа. Пред 5 ултра напукани денови со обврски.
И ден кога брат ми излага и останувам сам да разгледам шо ќе лета у канта шо ќе остане дома да потсеќа на минатото.

И седнувам така, кутија по кутија, сè што стоело под спалната да прочепкам, да видам.
Налетувам на една кутија со пликоа. Зелени, жолти, бели, црвени. Секакви пликоа.
Отворам во нив, и напикани по неколку честитки, онака на купче по 5-6 за да не стојат на …

Скопје и ноќниот живот

Не знам дали е до мене (не е!) или до градот наш насушен, ама постов ќе го почнам директно со потенцирање на неговата цел - НОЌНИОТ ЖИВОТ У ГРАДОВ Е СРАЊЕ!

Ако тргнете во петок вечер да излезете, без притоа да немате некаде резервација, шансите да најдете место се нула. Скопје е веројатно првиот град во светот каде се резервираат места на шанк. Од кога по ѓаволите шанкот е нешто што се резервира?! Као, ако е празно, застануваш пиеш и си идеш, ако не е само си идеш и тоа е тоа.

Вториот агол од кој можете да го разгледате нашиот ноќен живот е изборот на локали каде може да отидете. Не знам, 10 нека се преку сила. Години уназад се истите локали само шо на година дена менуваат име и лик, две недели има поразлична музика и концепт на забави и после тоа - сè по старо.

- Беше у тоа новото на плоштад? Многу е добро, се вика 'рендомиме'.
- Не беше тоа 'претходнорендомиме'?
- Па да ама се смени газдата и внатре малку ентериерот и сеа е многу кул место.
* исти фаци, иста музика, …