Skip to main content

Лично и персонално...

Е не можам веќе. Си има фразички или зборови кои луѓево околу мене наместо да ги искоренуваат, започнуваат сè почесто и почесто да ги употребуваат. Да не го должам многу муабетов, еве ја листата.

  • Лично и персонално - нели е очигледно дека се два збора со исто значење. Као ја бев на пазар и си купив 2 кила патлиџани и 3 кила домати.
  • Нит ве знам нит ве познавам - АБЕ ШО ЗБОРИШ? Јас си викам може некој да не ме знае ама да ме познава како дишам бре
  • Но меѓутоа - од такт ме вади ова. Шо не стајте и едно АМА измеѓу за да изгледате попаметни затоа што и реченицата автоматски ќе ви биде подолга. Односно нешто вака да би дошло: Ама, но меѓутоа... -.-
  • Прибидејќи - дебилен збор кој нема да направи да изгледа како да имате побогат речник
  • Страмота, стреќа, стреда и секој сличен збор збогатен со едно прекрасно Т на средина - srsly people и ќе се фрцкате со дипломи во раце дека сте завршиле факултет?
  • Ступидно - мислам шо е со зборов?! Не значи дека ако употребите збор од странски јазик некако преиначен за македонски изговор дека автоматски IQ-то или пак и EQ-то ви расте до небо ако не и подалеку. Мислам тоа е едноставно НОН - СЕНС.
  • Прoсто и едноставно - не ни треба мислам да давам некакво посебно објаснување за ова, нели?
Сега за сега, овие неколку фрази/зборови се оние кои ми доаѓаат на памет. Ветувам дека ако во блиска иднина ми текне уште нешто, веднаш ќе го додадам овде. 

Но меѓутоа, иако нит ве знам, нит ве познавам, сакам лично и персонално да ви се заблагодарам на сите што ќе го прочитате ова, прибидејќи просто и едноставно една од работите кои придонесуваат за мојата стреќа е кога луѓето околу мене ја ценат мојата мисла доволно за да ја дочитаат до крај со што можеби некако истата ќе придонесе наоколу да има што помалку вакви ступидни испади.

ПоздраФ.


Popular posts from this blog

Пензионерите

Драги, миризливи, небањати, застоени, запотени, умирисани на вчерашни манџи пензионери кои со себе влечете, не една, не две, туку 40 кеси преполнети со зеленчуци, овошја и по некое одмрзнато копанче купено од пазар на тезга, кога веќе го окупирате јавниот превоз, запазете ги следниве подточки. Пробајте да не смрдите Културата која ја барате од младите, применете ја и самите Не купувајте количински ко да се спремате за Големата Депресија Садниците транспортирајте ги на друг начин, а не со автобус кој по вашето напуштање изгледа како да пренесувал ровови земја Ако веќе смрдите, НЕ БАРАЈТЕ да се затвораат прозорите во автобусите. Луѓе сме, воздух ни треба. Не ми викајте да станам ако претходно сте трчале и сте буткале луѓе само за да фатите место во автобус. Кога ве држат нозете да трчате, можат да ве подржат и за две станици. Не коментирајте. Коментарите дека младината е невоспитана ви се џабе кога 90% од нас младите во автобус сме со слушалици. Ако едвај се движите, шо мајка б...

Предрасудите

Делувам како човек кој стварно жали што живее во земјава, меѓутоа немам една причина која може да ме натера да го сменам мојот став. Денес сакам да зборувам за предрасудите. Ја тераме Македонија кон ЕУ. Ја тераме Македонија кон ЈуЕсЕј... Ја тераме Македонија кон сè што нарекуваме high-developed country. Правиме измени во закони, приспособуваме стандарди, имплементираме работи кои не одговараат ниту најмалку на било кој аспект од нашиот начин на живот. Да не должам многу, правиме сè што го прават и оние наши земји - идоли. Но до каде сме со свеста? До каде сме со начинот на кој го прифаќаме светот? Убаво е како тоа ние гледаме со широко отворени очи, но лошо е како срцата ни се затворени према сите тие шаренила кои доаѓаат од надвор. Сè повеќе и повеќе ме изненадува фактот дека и покрај очекуваното, новите генерации да се развиваат во духот на либералноста, во правецот во кој се тера едно отворено општество, сме тргнале во насоката која се зацртала пред некои си 50 години. Тогаш машко б...

Апел со мала лична историја

Растев во средина каде машките играа со колички и носеа машки бои, каде беше срамота и неприфатливо за машко да игра ластик со девојчињата пред зграда, да сака да им прави плетенки на другарките. Растев во средина каде „тоа е за женски/машки“ беше најверојатно секоја трета реченица која возрасните ја кажуваа.  Како поразличен од групата на машки деца во зграда никогаш не се пронајдов во играњето фудбал – затоа секогаш стоев на страна и затоа секогаш се буткав да се дружам со девојчињата бидејќи „женските“ игри ми беа поинтересни. Од тука нормално излегоа и сите наредни ситуации во кои сум се нашол не само јас, туку и многу други „поразлични“ деца. Во основно на почеток и не беше така лошо, првите четири години бевме уште мали за било што да дојде до израз, да се коментира, да се забележува иако бидувањето педантен откако се сеќавам беше потенцирано како „нежна“ карактеристика која ја поседувам. Наредните четири години кога дефинитивно се приметуваше дека не сум into the activities ...