Мрсна у косата, со low social standing во општествово која има вкупно три пријатели ако и ги земеш во предвид двете полумртви мачки.
Ужасна е... Напуштена, запуштена... Оштетена, само таа, кафето, цигарите, мирисот на влага, полускината јамболиска черга. Седи на масиче со пуначот и мобилниот што за беља некој и го дал. Пуштена романтична музика на некои андерграунд бендови од 60те, си има кандилце, нешто у New Age фазон само што сама живурка.
А на масичето шета по некоја бубашваба која жали што се нашла во таква средина каде воздухот носи арома на непроветрена просторија и што треба да ја дели просторијата со девојка со чуден и манијакален поглед која пие изветреано вино од напукната винска чаша.
Се заљубува преку фотографија, инстантно сака, после гледа дека ја игнорираат и се фрустрира.
Има чајник од страна и имровизирана столна лампа од кабел сијалица на стап со крпа прекриена и дупка од страна. Не сака да мете, сака да седи во кежуал артистична нечистотија. Ужива да лежи на чергите полни со прашина и влакна. Тоа е лајфстајл.
Повремено погледнува на телефонот дали некој ја побарал, но сфаќа дека никој нема потреба од нејзината бедна и напатена душа исполнета со горчина и завист према целиот свет. Гледа бледо низ прозорот во ѕвездите и го колне човековиот род кој поставил стандради кои таа никогаш нема да биде способна да ги постигне ако остане онаква каква што е, а нема намера да се промени.
Фантазира за хардкор секс, не сака да се милува, не сака ништо нежно... Сака да ја распнат. Да се рока како кучка од венецуелско гето. Сака да проба секс со животни, сака да ужива во сè што може да ја надразни.
Секогаш куца со едната рака затоа што во другата го наоѓа својот идеален секусален партнер. Но нема интенрет, нема... Нема ништо, има само мобилен со ви-фи.
Подарок од времето, подарок од светлината. Недефиниран подарок, судбински за кој интернет лови од комшијата на некоја low конекција.
Мањак кој нема ништо освен плинско и фрижидер со сликички и внатре многу пластични шишња што се собирале за огрев, вода и кафе. Рециклира кафе на новина. Талогот од тоа што ќе го испие повторно го суши и го враќа во ѓезвето.
Не сака месо, не сака премногу зеленчук.Сака јаболко, сака цреши. Супата е нејзиниот омилен извор на енергија.Повремено погледнува на телефонот дали некој ја побарал, но сфаќа дека никој нема потреба од нејзината бедна и напатена душа исполнета со горчина и завист према целиот свет. Гледа бледо низ прозорот во ѕвездите и го колне човековиот род кој поставил стандради кои таа никогаш нема да биде способна да ги постигне ако остане онаква каква што е, а нема намера да се промени.
Фантазира за хардкор секс, не сака да се милува, не сака ништо нежно... Сака да ја распнат. Да се рока како кучка од венецуелско гето. Сака да проба секс со животни, сака да ужива во сè што може да ја надразни.
Секогаш куца со едната рака затоа што во другата го наоѓа својот идеален секусален партнер. Но нема интенрет, нема... Нема ништо, има само мобилен со ви-фи.
Подарок од времето, подарок од светлината. Недефиниран подарок, судбински за кој интернет лови од комшијата на некоја low конекција.
Мањак кој нема ништо освен плинско и фрижидер со сликички и внатре многу пластични шишња што се собирале за огрев, вода и кафе. Рециклира кафе на новина. Талогот од тоа што ќе го испие повторно го суши и го враќа во ѓезвето.
Не сака сончоглед, не сака кикирики, сака само тутун. Ноктите и се жолто-кафени. Единствено најлтлаф искуство и е транс сет на нива во кумановско. Идела шверц со воз а потоа и пешки со војнички ранец на грб, со цокула кондура и минич. Единствен подарок по пошта има добиено во 2007. Тогаш на еден популарен форум флертувала со некој италијанец со македонско потекло - ром кој и пратил змиски потпетици со маслинова боја. Поради тоа што нема повод да ги облече и стојат во ќесата испод столната ламба. Понекогаш во ќесата шушка нешто.
Верува дека еден ден ќе се појави принцот на белиот коњ кој ќе ја извади од дупката во која пропаднала. Ќе и помогне да ги отплетка прамените од косата, ќе и помогне да ги тргне гуралките од очите и ќе успее да и најде достојна облека наместо онаа која ја нема испрано а ниту симнато од себе повеќе од 7 години. Мечтае за свет во кој нејзиниот пореметен ум ќе претстатува ултиматум за тоа што е добро..
Во меѓувреме, таа следи сè и ја чека својата жртва.
Текстот е соработка помеѓу два величенствени умови @Publishermkd и @simonovvski.