Skip to main content

Таа.


Мрсна у косата, со low social standing во општествово која има вкупно три пријатели ако и ги земеш во предвид двете полумртви мачки.
Ужасна е... Напуштена, запуштена... Оштетена, само таа, кафето, цигарите, мирисот на влага, полускината јамболиска черга. Седи на масиче со пуначот и мобилниот што за беља некој и го дал. Пуштена романтична музика на некои андерграунд бендови од 60те, си има кандилце, нешто у New Age фазон само што сама живурка.
А на масичето шета по некоја бубашваба која жали што се нашла во таква средина каде воздухот носи арома на непроветрена просторија и што треба да ја дели просторијата со девојка со чуден и манијакален поглед која пие изветреано вино од напукната винска чаша.
Се заљубува преку фотографија, инстантно сака, после гледа дека ја игнорираат и се фрустрира.
Има чајник од страна и имровизирана столна лампа од кабел сијалица на стап со крпа прекриена и дупка од страна. Не сака да мете, сака да седи во кежуал артистична нечистотија. Ужива да лежи на чергите полни со прашина и влакна. Тоа е лајфстајл.
Повремено погледнува на телефонот дали некој ја побарал, но сфаќа дека никој нема потреба од нејзината бедна и напатена душа исполнета со горчина и завист према целиот свет. Гледа бледо низ прозорот во ѕвездите и го колне човековиот род кој поставил стандради кои таа никогаш нема да биде способна да ги постигне ако остане онаква каква што е, а нема намера да се промени.
Фантазира за хардкор секс, не сака да се милува, не сака ништо нежно... Сака да ја распнат. Да се рока како кучка од венецуелско гето. Сака да проба секс со животни, сака да ужива во сè што може да ја надразни.
Секогаш куца со едната рака затоа што во другата го наоѓа својот идеален секусален партнер. Но нема интенрет, нема...   Нема ништо, има само мобилен со ви-фи.
Подарок од времето, подарок од светлината. Недефиниран подарок, судбински за кој интернет лови од комшијата на некоја low конекција.
Мањак кој нема ништо освен плинско и фрижидер со сликички и внатре многу пластични шишња што се собирале за огрев, вода и кафе. Рециклира кафе на новина. Талогот од тоа што ќе го испие повторно го суши и го враќа во ѓезвето.
Не сака месо, не сака премногу зеленчук.Сака јаболко, сака цреши. Супата е нејзиниот омилен извор на енергија.
Не сака сончоглед, не сака кикирики, сака само тутун. Ноктите и се жолто-кафени. Единствено најлтлаф искуство и е транс сет на нива во кумановско. Идела шверц со воз а потоа и пешки со војнички ранец на грб, со цокула кондура и минич. Единствен подарок по пошта има добиено во 2007. Тогаш на еден популарен форум флертувала со некој италијанец со македонско потекло - ром кој и пратил змиски потпетици со маслинова боја. Поради тоа што нема повод да ги облече и стојат во ќесата испод столната ламба. Понекогаш во ќесата шушка нешто.
Верува дека еден ден ќе се појави принцот на белиот коњ кој ќе ја извади од дупката во која пропаднала. Ќе и помогне да ги отплетка прамените од косата, ќе и помогне да ги тргне гуралките од очите и ќе успее да и најде достојна облека наместо онаа која ја нема испрано а ниту симнато од себе повеќе од 7 години. Мечтае за свет во кој нејзиниот пореметен ум ќе претстатува ултиматум за тоа што е добро..
Во меѓувреме, таа следи сè и ја чека својата жртва.




Текстот е соработка помеѓу два величенствени умови @Publishermkd и @simonovvski.

Popular posts from this blog

Предновогдишна еуфорија

Не е еуфорија.

Комбинација од спомени од семејна топлина, од убава атмосфера, насмеани луѓе, симпатично украсени излози на продавници, накитени канделабри, дрвја, паркови, улици. Испреплетено со ладниот воздух, веењето на снег, тркалањето снежни топки за снешко, шарите на прозорите наутро. Чајот, столната ламба, книгата, тивката божиќна компилација од музика пуштена да ја надополнува атмосферата во позадина. Трепелтивата светлина од миризливата свеќа, волнените капа, шал и ракавици. Сеќавањето на многуте честитки кои ги праќавме и добивавме, избирањето на истите по тезгите на плоштад. Китење на елката, отплеткувањето на сијаличките и нивната музика, бирањето на нови лампиони и украси во поранешен Смешко на Максим Горки. Санката на полјаната до зграда, пакетчињата под елка, плишаните новогодишни мечиња. Зимскиот распуст, игрите со снег, мавањето со топки снег по автобуси, лижењето мразулци кои висат од покриви и натстрешници.
И денес, бидејќи многу од ова фали, поради обврските кои ги…

Култура

Доволно е да излезете до маалската продавница, не мора подалеку да отидете, за да забележите шо народ сме и колку многу ни фали за да можеме да кажеме дека сме современо општество.
Одиш накај маркет и пред да влезеш забележуваш дека рандом чоек број 1 не задржува врата на рандом чоек број 2 натоварен со кеси.
Влагаш у маркет, на сред пат застанала госпоЖа со натапирана фризура, бордно кармин, тегет комплетче и збори на телефон за шо ѝ треба дома расчепатена со газот на едниот крај од патот а со количката на другиот. Те гледа дека пробуваш да поминеш, и не, не се трга. Ќе и се измести колкот најверојатно.
Стигаш на каса и ооооп рандом чоек број 3 те потепува за да застане пред тебе пошо нели он има само цигари да земе а и се брза, пошо ти си најслободниот чоек на цел свет и времето секогаш е во твоја корист.
Дополнително на каса, ако не ѝ се погодил денот на касиерката ти го џитка кусурот низ цел маркет па ти иди собирај ги 50те денари што ти ги вратила во форма денарче и две денарчиња…

Скопје и ноќниот живот

Не знам дали е до мене (не е!) или до градот наш насушен, ама постов ќе го почнам директно со потенцирање на неговата цел - НОЌНИОТ ЖИВОТ У ГРАДОВ Е СРАЊЕ!

Ако тргнете во петок вечер да излезете, без притоа да немате некаде резервација, шансите да најдете место се нула. Скопје е веројатно првиот град во светот каде се резервираат места на шанк. Од кога по ѓаволите шанкот е нешто што се резервира?! Као, ако е празно, застануваш пиеш и си идеш, ако не е само си идеш и тоа е тоа.

Вториот агол од кој можете да го разгледате нашиот ноќен живот е изборот на локали каде може да отидете. Не знам, 10 нека се преку сила. Години уназад се истите локали само шо на година дена менуваат име и лик, две недели има поразлична музика и концепт на забави и после тоа - сè по старо.

- Беше у тоа новото на плоштад? Многу е добро, се вика 'рендомиме'.
- Не беше тоа 'претходнорендомиме'?
- Па да ама се смени газдата и внатре малку ентериерот и сеа е многу кул место.
* исти фаци, иста музика, …