Skip to main content

Ме разочара

Сме го кажале, ни го кажале. Тек допрва уште повеќе и ќе го слушаме.
Што е всушност некој некого да разочара? Сте се запрашале ли што ви значи вам некој кога ве разочарува?

Јас, онака искрено, ретко се разочарувам од луѓето. Нели, за да ме разочара некој мене како прво треба да ми е некој од оној најтесниот круг на пријатели во кој не можете да го стајте секој познаник со кој сте си размениле некои муабети 2-3 пати tete-a-tete.
Дополнително, разочарување за мене предстатува нешто кое се коси со работите кои ти си ги поставил како твоја карактеристика пред мене. Нешто кое ја руши онаа слика која сам ја имаш изградено како личност во моите очи. Разочарување е она што ќе ми покаже дека довербата која сум ја имал во тебе била залудна и стекната на некој подмолен начин.
Од друга страна, она што секојдневно го гледам како пракса на повеќето е дека разочарувањето го карактеризираат како нешто кое вушност ја нарушува сликата која тие ја создале за тебе а истата не е во склад со тоа што ти го нудиш. Односно, нели, ги разочаруваш кога започнуваш малку поинтензивно да си тераш по свое, кога престануваш да ги исполнуваш нивните замисли за тоа како еден човек треба да функционира.
Разочаруваш други кога своето мислење го истакнуваш со еден повисок тон и на начин кој никако не влегува во границите на нивните убедувања.

До оние кои туку - така кажуваат на некого дека ги разочарал, размислете дали разочарувањето е негова вина или последица на вашата неможност да процените карактер на човек и до каде истиот може да се развива.

А до оние кои често слушаат дека разочарале некого - оставете ги работите онака како што се, сè до оној момент додека сте сигурни во себе дека го правите правилното за себе и дека живеете и дејствувате онака како што вие мислите дека е најсоодветно.

И, разочарав некој со постов?


Popular posts from this blog

Пензионерите

Драги, миризливи, небањати, застоени, запотени, умирисани на вчерашни манџи пензионери кои со себе влечете, не една, не две, туку 40 кеси преполнети со зеленчуци, овошја и по некое одмрзнато копанче купено од пазар на тезга, кога веќе го окупирате јавниот превоз, запазете ги следниве подточки. Пробајте да не смрдите Културата која ја барате од младите, применете ја и самите Не купувајте количински ко да се спремате за Големата Депресија Садниците транспортирајте ги на друг начин, а не со автобус кој по вашето напуштање изгледа како да пренесувал ровови земја Ако веќе смрдите, НЕ БАРАЈТЕ да се затвораат прозорите во автобусите. Луѓе сме, воздух ни треба. Не ми викајте да станам ако претходно сте трчале и сте буткале луѓе само за да фатите место во автобус. Кога ве држат нозете да трчате, можат да ве подржат и за две станици. Не коментирајте. Коментарите дека младината е невоспитана ви се џабе кога 90% од нас младите во автобус сме со слушалици. Ако едвај се движите, шо мајка б...

Предрасудите

Делувам како човек кој стварно жали што живее во земјава, меѓутоа немам една причина која може да ме натера да го сменам мојот став. Денес сакам да зборувам за предрасудите. Ја тераме Македонија кон ЕУ. Ја тераме Македонија кон ЈуЕсЕј... Ја тераме Македонија кон сè што нарекуваме high-developed country. Правиме измени во закони, приспособуваме стандарди, имплементираме работи кои не одговараат ниту најмалку на било кој аспект од нашиот начин на живот. Да не должам многу, правиме сè што го прават и оние наши земји - идоли. Но до каде сме со свеста? До каде сме со начинот на кој го прифаќаме светот? Убаво е како тоа ние гледаме со широко отворени очи, но лошо е како срцата ни се затворени према сите тие шаренила кои доаѓаат од надвор. Сè повеќе и повеќе ме изненадува фактот дека и покрај очекуваното, новите генерации да се развиваат во духот на либералноста, во правецот во кој се тера едно отворено општество, сме тргнале во насоката која се зацртала пред некои си 50 години. Тогаш машко б...

Апел со мала лична историја

Растев во средина каде машките играа со колички и носеа машки бои, каде беше срамота и неприфатливо за машко да игра ластик со девојчињата пред зграда, да сака да им прави плетенки на другарките. Растев во средина каде „тоа е за женски/машки“ беше најверојатно секоја трета реченица која возрасните ја кажуваа.  Како поразличен од групата на машки деца во зграда никогаш не се пронајдов во играњето фудбал – затоа секогаш стоев на страна и затоа секогаш се буткав да се дружам со девојчињата бидејќи „женските“ игри ми беа поинтересни. Од тука нормално излегоа и сите наредни ситуации во кои сум се нашол не само јас, туку и многу други „поразлични“ деца. Во основно на почеток и не беше така лошо, првите четири години бевме уште мали за било што да дојде до израз, да се коментира, да се забележува иако бидувањето педантен откако се сеќавам беше потенцирано како „нежна“ карактеристика која ја поседувам. Наредните четири години кога дефинитивно се приметуваше дека не сум into the activities ...