Skip to main content

Нека почне денот. Или не?

Стануваш насабајле. Или те буди алармот, или некој од пореметените другари или другарки шо станале пред тебе или некоја безвезна обврска која мора да е најкасно во 8 закажана. И почнува денот.

Чекор број 1 - стигни до wc без да искршиш пола екстремитети, влези, погоди ја шољата дур мочаш, погледни се во огледало и види се на шо сè не личиш. Помири се со фактот дека ти е bad hair day и измиј ги забите внимателно без притоа да си ја збрцаш четката за заби во очи од шо си поспан. И после толку напор, веќе си изморен од само првиот чекор.

Чекор број 2 - сеа веќе со очите широко отворени но со душата и паметот уште во кревет, одиш накај кујна. Земаш шоља нескафе, од оние брендираните шо ги даваа со лименка од 200 или 250 грама. Ставаш лажичка НЕС, ставаш шеќер на врвот од лажичето. Ја полниш шољата до пола со топла вода и другата половина ставаш ладно млеко од она со чупчето на амбалажата. Промешуваш два - три пати и ги осеќаш душата и паметот како полека почнуваат да се будат од мирисот на свежо приготвено кафе.

Чекор број 3 - време е да сфатиш дека всушност и немаш баш време да уживаш во моментот на расонување, па со шољата кафе се шеташ низ собите, прибирајќи облека и составувајќи ја комбинацијата од бои шо треба да ти го одбележи денот. Секако тука е моментот на уклучување пегла, демек голем сум нема мама да ме средува од вечер, па обидот за пеглање и на крајот облакање на блузата која што по пглањето е најмалку три пати поизгужвана одошто била претходно. Во меѓувреме се напиваш една голтка кафе.

Чекор број 4 - пробуваш на некаков можен начин со сите сили на природата да ја скротиш косата налик гнездо, па ти текнува дека единствено решение е шишање. Оп, додај на дневен ред закажување на фризер. Голтка кафе. Трчаш по собите као бараш нешо, а уствари не знаеш шо ти треба. Ти текнува дека во наредните 10 минути дур изиграваш мува без глава моеш да го стајш на полнење телефонот чија батерија си ја прецицал претходната вечер и те мрзело да станеш од кревет да го конектираш за пуњачот. Голтка кафе.

Чекор број 5 - поминале 10те минути на избезумено трчање низ дома. Тегнеш телефонот од пуњач левел паѓа ѕидот, облакаш набрзина патиките и да те нема низ врата. Кога тоа, клучот е у другите фармерки. Улетување назад, влагање у соба. Буричкаш по џебовите на фармерките фрлени на стол. Го нема клучот. Сфаќаш дека е на врата од внатрешна страна. На пат за назад ја глеаш шољата кафе недопиена. Оп, на екс. Излагаш и ти текнува дека не носиш слушалки. Ајде уште еднаш фурија низ дома да ги најдеш слушалките. На излагање, шприц дезодоранс, шприц парфем. После ова, клуч на врата и надвор.

Чекор број 6 - Ти бега автобусот. Автоматски, касниш.

Чекор број 7 - стига наредниот автобус. Влагаш внатре се изолираш со слушалки, пушташ музиката да ти ечи и после некое време сфаќаш дека си потпенуваш на глас. Затоа луѓето така ме гледаат некое време.

Чекор број 8 - Обврските на денот. Не набројувам, ова е онака ептен индивидуално а и секој ден е различен.

Чекор број 9 - накај дома идеш со мисла за кревет. Се враќаш, фрлаш се што имаш, влагаш под туш као таман за пред спиење. Кога тоа, дремката отишла со се потта од денот низ одводот на туш кабината. Седнуваш на компјутер да најдеш филм за глеање и заглавуваш најмалку два саати пошо у меѓувреме имаш фејсбук, твитер, тамблр, линкдин и многу други социјални мрежи кои нудат невозможно непотребна забава.

Чекор број 10 - Наоѓаш филм, се сместуваш у кревет со план да го изглеаш. Те фаќа дремка што искрено те радува и сето тоа дур си во најудобната положба на светот. Однеднаш ете ја бешиката. Не може веќе да држи. Gotta get up and pee. Идеш до wc, прецизно мочаш директ у шоља (спротивно на утрешната битка за центрирање). Уз пат за назад фрлаш поглед у огледало со помислата 'супер си' онака нарцисоидно. Се враќаш у кревет, легнуваш да го доглеаш филмот и следна сцена - чекор број еден.



Popular posts from this blog

Предновогдишна еуфорија

Не е еуфорија.

Комбинација од спомени од семејна топлина, од убава атмосфера, насмеани луѓе, симпатично украсени излози на продавници, накитени канделабри, дрвја, паркови, улици. Испреплетено со ладниот воздух, веењето на снег, тркалањето снежни топки за снешко, шарите на прозорите наутро. Чајот, столната ламба, книгата, тивката божиќна компилација од музика пуштена да ја надополнува атмосферата во позадина. Трепелтивата светлина од миризливата свеќа, волнените капа, шал и ракавици. Сеќавањето на многуте честитки кои ги праќавме и добивавме, избирањето на истите по тезгите на плоштад. Китење на елката, отплеткувањето на сијаличките и нивната музика, бирањето на нови лампиони и украси во поранешен Смешко на Максим Горки. Санката на полјаната до зграда, пакетчињата под елка, плишаните новогодишни мечиња. Зимскиот распуст, игрите со снег, мавањето со топки снег по автобуси, лижењето мразулци кои висат од покриви и натстрешници.
И денес, бидејќи многу од ова фали, поради обврските кои ги…

Скопје и ноќниот живот

Не знам дали е до мене (не е!) или до градот наш насушен, ама постов ќе го почнам директно со потенцирање на неговата цел - НОЌНИОТ ЖИВОТ У ГРАДОВ Е СРАЊЕ!

Ако тргнете во петок вечер да излезете, без притоа да немате некаде резервација, шансите да најдете место се нула. Скопје е веројатно првиот град во светот каде се резервираат места на шанк. Од кога по ѓаволите шанкот е нешто што се резервира?! Као, ако е празно, застануваш пиеш и си идеш, ако не е само си идеш и тоа е тоа.

Вториот агол од кој можете да го разгледате нашиот ноќен живот е изборот на локали каде може да отидете. Не знам, 10 нека се преку сила. Години уназад се истите локали само шо на година дена менуваат име и лик, две недели има поразлична музика и концепт на забави и после тоа - сè по старо.

- Беше у тоа новото на плоштад? Многу е добро, се вика 'рендомиме'.
- Не беше тоа 'претходнорендомиме'?
- Па да ама се смени газдата и внатре малку ентериерот и сеа е многу кул место.
* исти фаци, иста музика, …

Македонските јавни лица и терминологијата

Во моменти кога се потпишува петиција за подобри услови за децата со посебни потреби, кога народот почнува да размислува малку повеќе за сите групи на граѓани кои се дел од ова општество и појавува желба да помогне во подобрување на положбата во општеството на истите, се соочуваме со појава на група на поединци (во случајов политички аналитичар) кои мавтајќи со своите дипломи и титули (поради кои очекуваме дека ќе се начитани и ќе имаат тро побогат речник за употреба, а и самите богами така се поставуваат) без никакво размислување, за опишување на негативна карактеристика на поединец користат терминологија поврзана со една од состојбите на децата кои спаѓаат во онаа група за која се потпишува петицијата. Не знам кој е Петар Арсовски, и искрено не ме ни интересира да дознаам, ама тој Петар Арсовски кога веќе се нарекува политички аналитичар, чие мислење се очекува да има некаква тежина, не смее да си дозволи дури ни во момент на афектна состојба да изјави нешто како она на сликата подо…