Skip to main content

Култура

Доволно е да излезете до маалската продавница, не мора подалеку да отидете, за да забележите шо народ сме и колку многу ни фали за да можеме да кажеме дека сме современо општество.
Одиш накај маркет и пред да влезеш забележуваш дека рандом чоек број 1 не задржува врата на рандом чоек број 2 натоварен со кеси.
Влагаш у маркет, на сред пат застанала госпоЖа со натапирана фризура, бордно кармин, тегет комплетче и збори на телефон за шо ѝ треба дома расчепатена со газот на едниот крај од патот а со количката на другиот. Те гледа дека пробуваш да поминеш, и не, не се трга. Ќе и се измести колкот најверојатно.
Стигаш на каса и ооооп рандом чоек број 3 те потепува за да застане пред тебе пошо нели он има само цигари да земе а и се брза, пошо ти си најслободниот чоек на цел свет и времето секогаш е во твоја корист.
Дополнително на каса, ако не ѝ се погодил денот на касиерката ти го џитка кусурот низ цел маркет па ти иди собирај ги 50те денари што ти ги вратила во форма денарче и две денарчиња.
Се враќаш дома и пред влез глеаш залепил некој шлајмот шо го откорнал од петици заедно со делче од белите дробови.
Влагаш дома, се спремаш и излагаш до град да идеш. На автобуска општа тепачка ко ќе се паркира автобусот. Ќе влезеш некако, ќе преживееш Clash of The Titans - bus version и внатре имаш:

  • рандом чоек број 4 без слушалки со рокната музика до даска на телефонот
  • рандом чоек број 5 шо јаде 
  • рандом женичка шо збори на телефон доволно гласно да ја слушне соговорникот дури и ако ѝ спушти
  • непристојна фаца шо седнала до тебе и ти зјапа у телефон онака дискретно
Нормално, имаш уште еден борбен ринг на патот за надвор од автобус. 
Одиш, купуваш билет за театар/опера/балет као нели културни објекти, едукација... Се сместуваш и позади тебе две тетки шо имаат рецепт да си раскажат, па да не биде тоа крајот, си ги донеле и малите деца кои ги седнале едно до друго. А деца ко деца, коа им е досадно збеснуваат дури мајкиве си седат онака искулирано као 'Ма никој не прави галама шо има врска'. Секако доаѓа моментот ѕвонење мобилни и 'Ало абе на претстава сум ќе ти се јавам после' и покрај известувањето 'Ве молиме исклучете ги вашите мобилни телефони.'
И излагаш и од таму, седнуваш на кафе - као да се опуштиш, кога тоа доаѓа келнерот (им се иам намерачено на 2-3 келнери у Плаза де Торос да ги ругам и на сите у Ања) и ти фрла мени од 6ти спрат, те глеа попреку ко ќе нарачаш и ти стои над глава дур на крај вадиш пари да платиш. 
Сообраќајот од друга страна - приказна за себе. Пешачките се нешто у стил на оние од GTA, тука се, ама исто ко да не се. Ослободување пат на возила со предност е веќе мит станато, пошо не само што самите возачи не почитуваат туку и оние со предност палат сирена дури и коа не треба пошо едноставно не им се чека. Комбинација на двете и ете го Скопје.

И онака после сето ова тажно шеташ низ град пошо целото ѓубре е фрлено околу наместо во контејнерите. И стигнуваш до една книжара. Постара, од времето. И пишува Култура на неа. 
Е во тој момент, сфаќаш дека културата кај нас само таму ја има. На еден натпис на неколку места низ градов. 

(чест на исклучоци од горенаведените срања)
 





Popular posts from this blog

Предновогдишна еуфорија

Не е еуфорија.

Комбинација од спомени од семејна топлина, од убава атмосфера, насмеани луѓе, симпатично украсени излози на продавници, накитени канделабри, дрвја, паркови, улици. Испреплетено со ладниот воздух, веењето на снег, тркалањето снежни топки за снешко, шарите на прозорите наутро. Чајот, столната ламба, книгата, тивката божиќна компилација од музика пуштена да ја надополнува атмосферата во позадина. Трепелтивата светлина од миризливата свеќа, волнените капа, шал и ракавици. Сеќавањето на многуте честитки кои ги праќавме и добивавме, избирањето на истите по тезгите на плоштад. Китење на елката, отплеткувањето на сијаличките и нивната музика, бирањето на нови лампиони и украси во поранешен Смешко на Максим Горки. Санката на полјаната до зграда, пакетчињата под елка, плишаните новогодишни мечиња. Зимскиот распуст, игрите со снег, мавањето со топки снег по автобуси, лижењето мразулци кои висат од покриви и натстрешници.
И денес, бидејќи многу од ова фали, поради обврските кои ги…

Скопје и ноќниот живот

Не знам дали е до мене (не е!) или до градот наш насушен, ама постов ќе го почнам директно со потенцирање на неговата цел - НОЌНИОТ ЖИВОТ У ГРАДОВ Е СРАЊЕ!

Ако тргнете во петок вечер да излезете, без притоа да немате некаде резервација, шансите да најдете место се нула. Скопје е веројатно првиот град во светот каде се резервираат места на шанк. Од кога по ѓаволите шанкот е нешто што се резервира?! Као, ако е празно, застануваш пиеш и си идеш, ако не е само си идеш и тоа е тоа.

Вториот агол од кој можете да го разгледате нашиот ноќен живот е изборот на локали каде може да отидете. Не знам, 10 нека се преку сила. Години уназад се истите локали само шо на година дена менуваат име и лик, две недели има поразлична музика и концепт на забави и после тоа - сè по старо.

- Беше у тоа новото на плоштад? Многу е добро, се вика 'рендомиме'.
- Не беше тоа 'претходнорендомиме'?
- Па да ама се смени газдата и внатре малку ентериерот и сеа е многу кул место.
* исти фаци, иста музика, …