Skip to main content

Без наслов

Магла. Ја гледаш низ прозор и наеднаш ти се приспива, сакаш да се стуткаш под ќебе, да си свариш кафе и да пуштиш филм. Инстанто губиш желба да излезеш низ врата и да се движиш по не толку прегледните улици. Притоа, остриот студ на воздухот ќе ти ги распарува белите дробови потсетувајќи те дека требаше да си земеш шал. Сепак, убаво ти е - затоа што сепак остануваш дома на топло и сето ова погоре е само претпоставка.
Авантура вредна за памтење. Како пред две години кога ја баравме плажата во Улцињ и место по нормалниот пат коа тргнавме по едни козји патеки. Од една страна шумичка од друга, стрмна карпа и Јадран. Страв влеан во коски, ама убаво е. Пошо адреналинот се покачува и организмот ти е жив.
Река. Од оние планинските, на некои места што формираат каскадни водопади. Ја брцаш ногата внатре, ти смрзнува секоја можна клетка на телото и секое влакно ти се наежува. Ама ја гледаш, ѝ го чувствуваш студот допирајќи ја и ти текнува дека ти си тотална спротивност. Еден збир на емоции, преполни со топлина. И убаво е, затоа што поради тоа знаеш дека можеш себеси да се наречеш човек.
Искра, мала но способна да направи пожар. Да пеплоса неколку дрва, па дури и цела шума. Но искра и како онаа која се појавува кога ќе се заљубиш. Искра на верба во луѓето која колку и да се гасне, повторно се раѓа како феникс кој се издига од пепелта. И убаво ти е, затоа што знаеш дека нештата кружат - се обновуваат. Па се раѓа искра за подобро утре.
Опоен мирис. Како оној кој го осеќам постојано на твојот врат. Истиот оној мирис на кој ми мириса облеката кога си одам накај дома откако ќе се разделиме. Мирис кој ми фали кога ми фалиш и ти. Ама убаво е, затоа што утре повторно ќе те видам. И чувството е исто од почеток.


Popular posts from this blog

Предновогдишна еуфорија

Не е еуфорија.

Комбинација од спомени од семејна топлина, од убава атмосфера, насмеани луѓе, симпатично украсени излози на продавници, накитени канделабри, дрвја, паркови, улици. Испреплетено со ладниот воздух, веењето на снег, тркалањето снежни топки за снешко, шарите на прозорите наутро. Чајот, столната ламба, книгата, тивката божиќна компилација од музика пуштена да ја надополнува атмосферата во позадина. Трепелтивата светлина од миризливата свеќа, волнените капа, шал и ракавици. Сеќавањето на многуте честитки кои ги праќавме и добивавме, избирањето на истите по тезгите на плоштад. Китење на елката, отплеткувањето на сијаличките и нивната музика, бирањето на нови лампиони и украси во поранешен Смешко на Максим Горки. Санката на полјаната до зграда, пакетчињата под елка, плишаните новогодишни мечиња. Зимскиот распуст, игрите со снег, мавањето со топки снег по автобуси, лижењето мразулци кои висат од покриви и натстрешници.
И денес, бидејќи многу од ова фали, поради обврските кои ги…

Скопје и ноќниот живот

Не знам дали е до мене (не е!) или до градот наш насушен, ама постов ќе го почнам директно со потенцирање на неговата цел - НОЌНИОТ ЖИВОТ У ГРАДОВ Е СРАЊЕ!

Ако тргнете во петок вечер да излезете, без притоа да немате некаде резервација, шансите да најдете место се нула. Скопје е веројатно првиот град во светот каде се резервираат места на шанк. Од кога по ѓаволите шанкот е нешто што се резервира?! Као, ако е празно, застануваш пиеш и си идеш, ако не е само си идеш и тоа е тоа.

Вториот агол од кој можете да го разгледате нашиот ноќен живот е изборот на локали каде може да отидете. Не знам, 10 нека се преку сила. Години уназад се истите локали само шо на година дена менуваат име и лик, две недели има поразлична музика и концепт на забави и после тоа - сè по старо.

- Беше у тоа новото на плоштад? Многу е добро, се вика 'рендомиме'.
- Не беше тоа 'претходнорендомиме'?
- Па да ама се смени газдата и внатре малку ентериерот и сеа е многу кул место.
* исти фаци, иста музика, …

Македонските јавни лица и терминологијата

Во моменти кога се потпишува петиција за подобри услови за децата со посебни потреби, кога народот почнува да размислува малку повеќе за сите групи на граѓани кои се дел од ова општество и појавува желба да помогне во подобрување на положбата во општеството на истите, се соочуваме со појава на група на поединци (во случајов политички аналитичар) кои мавтајќи со своите дипломи и титули (поради кои очекуваме дека ќе се начитани и ќе имаат тро побогат речник за употреба, а и самите богами така се поставуваат) без никакво размислување, за опишување на негативна карактеристика на поединец користат терминологија поврзана со една од состојбите на децата кои спаѓаат во онаа група за која се потпишува петицијата. Не знам кој е Петар Арсовски, и искрено не ме ни интересира да дознаам, ама тој Петар Арсовски кога веќе се нарекува политички аналитичар, чие мислење се очекува да има некаква тежина, не смее да си дозволи дури ни во момент на афектна состојба да изјави нешто како она на сликата подо…