Skip to main content

Пред лето

Мај бе, последен ден.

Ми се иде на одмор у самава секунда. Сакам да фатам да трчам накај некоја плажа, независно у која земја околу нас. Ми се бега од Скопјево, ми се бега од обврскиве, од луѓево, од атмосферава, од сивотијата на Македонија. Ми се оди таму негде кај шо морските бранови маваат по крајбрежјето и каде дури и детскиот џагор кој вообичаено те вади од такт ти звучи убаво и смирувачки, пошо знаеш дека не си заглавен у секојдневието, туку си некаде таму, подалеку.
Ми се трча по песочна плажа у 7 попладне коа го снемува сонцето. Ми се пие коктел у најжешкото покрај базен у хотел за да се освежам. Ми се излага да се шетам по тесните шеталишта со безбројни мали продавнички со локални сувенирчиња од по 1, 2, 3, 5, 10 и нагоре евра шо ги купуваш за од онака, без никаква цел.
Ми се јаде 'плажеста' храна, парче пица, гиро, палачинка, крофни дури цапкам со нозете у вода/песок/камчиња.
Сакам да станувам насабајле за да отидам на доручек па да продужам накај плажа, да се сместам и да не мрдам до пладне. Да се соберам после за да отспијам уште малку и попладнето да се вратам на лежалка со музика на слушалки, наочари за сонце и поглед изгубен у хоризонтот.
Вечерни пиења, журки и тупси тупси музика годинава радо ќе ги скокнам. Сакам мир, сакам тишина, сакам многу спиење, многу одмарање и мнооооогу малку шетање и разгледување на локални и околни туристички атракции.

Скроз различно од Скопјево да биде, со луѓе шо не ги глеаш секој ден во истиот автобус, одејќи накај истата релација со истата цел.

Сакам одмор.

Popular posts from this blog

Предновогдишна еуфорија

Не е еуфорија.

Комбинација од спомени од семејна топлина, од убава атмосфера, насмеани луѓе, симпатично украсени излози на продавници, накитени канделабри, дрвја, паркови, улици. Испреплетено со ладниот воздух, веењето на снег, тркалањето снежни топки за снешко, шарите на прозорите наутро. Чајот, столната ламба, книгата, тивката божиќна компилација од музика пуштена да ја надополнува атмосферата во позадина. Трепелтивата светлина од миризливата свеќа, волнените капа, шал и ракавици. Сеќавањето на многуте честитки кои ги праќавме и добивавме, избирањето на истите по тезгите на плоштад. Китење на елката, отплеткувањето на сијаличките и нивната музика, бирањето на нови лампиони и украси во поранешен Смешко на Максим Горки. Санката на полјаната до зграда, пакетчињата под елка, плишаните новогодишни мечиња. Зимскиот распуст, игрите со снег, мавањето со топки снег по автобуси, лижењето мразулци кои висат од покриви и натстрешници.
И денес, бидејќи многу од ова фали, поради обврските кои ги…

Калиопи speaks English

Не се сметам себе за човек кој совршено зборува и разбира англиски, затоа што моето познавање е на ниво кое се стекнува по 8 години школско учење (на моја среќа со прекрасни професорки и основно и средно) и на гледање филмови и серии првично со англиски превод, а потоа сведени само на разбирање од слушање.
Ќе се провлечат и 3-4 книги прочитани на англиски и интензивно слушање на странска музика (ова последново може да е и помалку од небитен фактор, но ете, вреди да се спомне).
Реално мислам дека никогаш не сум ни имал потреба од посветување курс по англиски, а тоа си се докажува и со нивото на знаење кое го имам и е исто со оние кои завршиле и по 8 степени, пак ќе повторам благодарение на упорноста на професорките како во основно така и во средно.
Знам дека ја немаат сите таа среќа да имаат одлични професори, но имаат сите можност да посетат курс на кој ќе научат ако ништо друго бар употреба на двете најпрости времиња во англискиот, present simple и present continuous tense.
Ќе разбер…

Скопје и ноќниот живот

Не знам дали е до мене (не е!) или до градот наш насушен, ама постов ќе го почнам директно со потенцирање на неговата цел - НОЌНИОТ ЖИВОТ У ГРАДОВ Е СРАЊЕ!

Ако тргнете во петок вечер да излезете, без притоа да немате некаде резервација, шансите да најдете место се нула. Скопје е веројатно првиот град во светот каде се резервираат места на шанк. Од кога по ѓаволите шанкот е нешто што се резервира?! Као, ако е празно, застануваш пиеш и си идеш, ако не е само си идеш и тоа е тоа.

Вториот агол од кој можете да го разгледате нашиот ноќен живот е изборот на локали каде може да отидете. Не знам, 10 нека се преку сила. Години уназад се истите локали само шо на година дена менуваат име и лик, две недели има поразлична музика и концепт на забави и после тоа - сè по старо.

- Беше у тоа новото на плоштад? Многу е добро, се вика 'рендомиме'.
- Не беше тоа 'претходнорендомиме'?
- Па да ама се смени газдата и внатре малку ентериерот и сеа е многу кул место.
* исти фаци, иста музика, …