Skip to main content

Кога неделата те тера да мислиш

Хаотична хармонија, така би си го нарекол периодов кој ме мачи некое време наназад. 
Сè е тука, сè е како што треба, но некако како да не оди по правилен редослед. 
Не знам дали е тоа до мене или е до природата на човекот, но често се сомневам во убавината на моментите, бидејќи знам дека животот не оди лесно и подмачкано постојано. И кога ќе почнам да мислам на тоа и кога ќе видам што е зад мене, колку и да сум сигурен во убавината и стабилноста, толку и се мислам дали сум онаму каде што сакам да сум, дали ги правам работите што сакам да ги правам, дали се радувам навистина на она што го имам или префрлам само превез од лажна среќа колку да се утешам сам.
Покрај сето она што го имам постигнато со 23 години, кое е малку во споредба со едни но многу во споредба со други, не можам а да не се замислам што од сега па натаму. 
Вечен проблем ми е тоа што не знам како е човек да биде спонтан. Мака ми е што не можам да живеам од денес за утре и да не мислам каде ќе сум наредните три години и што ќе правам со себе. Мразам и што поради тоа неизвсноста на иднината ме убива и уште толку допринесува за притисокот кој го осеќам. 
Не знам дали е наметнат притисок од околината, за тоа што и како треба да направам и како да го одиграм животов, или притисок кој доаѓа од внатре, но знам дека е тука и дека ми ги побркува мислите многу често во последно. Има некој чуден микс од сите актуелни ситуации кој ми ствара тежина и ми прави да се осеќам несигурно. Секој еден однос со луѓето околу мене придонесува за тоа - независно дали е позитивно или негативно искуство. 

Се наоѓам себеси во последно многу често како седам у соба, сам, со пуштен некој 3 hours relaxing music микс од јутјуб за да си ја разбистрам главата - и не иде. Толку премногу информации ми кружат во глава што и да замислам празна бела соба пак ќе ми се испишат глупости по ѕидовите во рок од една секунда. Заборавив како се филтрира светот. Порано полесно селектирав што ќе процесирам во глава. Сега ме напаѓа буквално сè.
Не знам дали за некои ситуации созреав прерано или одредени личности останаа многу зелени и тинејџери, ама знам дека таа разлика со луѓе кои ти биле блиски знае многу да боли и да пореметува. 

И еве, дури го пишувам ова иде музика за релаксација а јас не можам да се фокусирам на една тема. Паметот ми оди на милион работи кои ме мачат и кои ме тераат да се мавам од ѕид размислувајќи на нив.  
Мислам дека ќе одам да јадам. Ако веќе се тепам од размислување бар нека биде тоа на полн стомак.


Popular posts from this blog

Скопје и ноќниот живот

Не знам дали е до мене (не е!) или до градот наш насушен, ама постов ќе го почнам директно со потенцирање на неговата цел - НОЌНИОТ ЖИВОТ У ГРАДОВ Е СРАЊЕ!

Ако тргнете во петок вечер да излезете, без притоа да немате некаде резервација, шансите да најдете место се нула. Скопје е веројатно првиот град во светот каде се резервираат места на шанк. Од кога по ѓаволите шанкот е нешто што се резервира?! Као, ако е празно, застануваш пиеш и си идеш, ако не е само си идеш и тоа е тоа.

Вториот агол од кој можете да го разгледате нашиот ноќен живот е изборот на локали каде може да отидете. Не знам, 10 нека се преку сила. Години уназад се истите локали само шо на година дена менуваат име и лик, две недели има поразлична музика и концепт на забави и после тоа - сè по старо.

- Беше у тоа новото на плоштад? Многу е добро, се вика 'рендомиме'.
- Не беше тоа 'претходнорендомиме'?
- Па да ама се смени газдата и внатре малку ентериерот и сеа е многу кул место.
* исти фаци, иста музика, …

Култура

Доволно е да излезете до маалската продавница, не мора подалеку да отидете, за да забележите шо народ сме и колку многу ни фали за да можеме да кажеме дека сме современо општество.
Одиш накај маркет и пред да влезеш забележуваш дека рандом чоек број 1 не задржува врата на рандом чоек број 2 натоварен со кеси.
Влагаш у маркет, на сред пат застанала госпоЖа со натапирана фризура, бордно кармин, тегет комплетче и збори на телефон за шо ѝ треба дома расчепатена со газот на едниот крај од патот а со количката на другиот. Те гледа дека пробуваш да поминеш, и не, не се трга. Ќе и се измести колкот најверојатно.
Стигаш на каса и ооооп рандом чоек број 3 те потепува за да застане пред тебе пошо нели он има само цигари да земе а и се брза, пошо ти си најслободниот чоек на цел свет и времето секогаш е во твоја корист.
Дополнително на каса, ако не ѝ се погодил денот на касиерката ти го џитка кусурот низ цел маркет па ти иди собирај ги 50те денари што ти ги вратила во форма денарче и две денарчиња…

Баланс меѓу друштво и врска

Имав еден благ излив на напетост вчера вечер кој резултираше со неколку последователни твитови, доста поучни, секојдневни и невидено саркастични. Ќе направам еден мал пост од нив кој се надевам некако ќе допре до луѓето кои се на почеток во нова врска и кои не знаат како треба да си ги избалансираат односите со луѓето.
 Еве ги правилата за другарство и врска:

Правило за другарство и врска број 1: Сè шо ќе напрајш муабет со другарите пренеси му на дечко ти, пошо он треба да ти го испере мозочето
— Објавувачот (@Publishermkd) November 3, 2013

Правило за другарство и врска број 2: Дечкото е секогаш побитен од сите поминати моменти со другарите, така да, screw them
— Објавувачот (@Publishermkd) November 3, 2013

Правило за другарство и врска број 3: Совет од другар не се прифаќа. Он те знае само повеќе од 2 години и не знае шо е добро за тебе
— Објавувачот (@Publishermkd) November 3, 2013

Правило за другарство и врска број 4: Совет од дечко е ултиматум пошо он иако те знае само 3 месеци, т…