Skip to main content

Интелектот на просечниот освестен македонец

Во време на политичка криза каде буквално станува збор за живот или робија, кога народот станува да се побуни против недостаток на демократија, недостаток на слобода на избор и говор, недостаток на толеранција, недостаток на правен систем, недостаток на квалитет во секој сегмент од животот на еден граѓанин, се соочуваме со идеолошка криза на бунтовната група која тврди дека се бори за подобро утре.

Нема да навлегувам во партиските ангажмани на луѓето. Нема ниту да се осудам да му мрчам на некој зошто е симпатизер или член на една, друга или трета политичка партија. Ниту на крај памет не би си дал за право да му речам на некој дека е ретардиран само поради тоа што не е на мојата бранова должина за одредена тема или сет на теми.

Не сте слободоумни и без предрасуди само ако се решите да поддржите одреден број на маргинализирани групи, независно дали е од аспект на сексуална определба, здравствена или финансиска состојба или национална припадност. Не ги гледајте само опипливите работи по кои ќе ги дефинирате луѓето како прифатливи или неприфатливи за вас.
Немојте да се фалите дека не ви пречи лапање на две девојки у јавност кога исмејувате човек кој слуша музика поинаква од таа шо ја сакате.
Не се гордејте со тоа што би биле среќни да гледате како двајца мажи среќно заљубени се шетаат фатени за рака ако притоа навредувате човек кој ужива во поинаква кинематографија од таа која ви се допаѓа.
Џабе сте океј со дружењето со ХИВ позитивни личности кога дури се поздравувате со нив им се смеете на трите девојки кои поминале во тигрести хеланки и ги нарекувате сељанки од зад планина.
Не е во ред гласно да се борите за правата на лицата со физички/психички инвалидитет а притоа неистомислениците да ги наречете инвалидизирани у паметот.
Тажно е кога се борите против сиромаштија притоа организирајќи манифестации за собирање донации за исполнување на политички цели.
Мачно е кога ве читам како се борите за правата на жената и нејзината еднаквост во општеството и првата која ќе одлучи дека сака да биде домаќинка и да се посвети на семејство наместо на професија веднаш ја обележувате како маолумна, нереализирана и неспособна вештерка.
Трагично е да посветувате цели реферати на бранење на слободата за изразување на различен/спротивен став а притоа максимално да вложувате енергија во обезвредување на она што не се совпаѓа со вашата зацртана слика.

Не ми пречи ниту еден начин на изразување револт. Не ми пречи борба за подобро утре. Не ми пречи напредок на општеството во секоја насока. Но ми пречи кога е тоа селективно, исто како до сега, само од другата страна на мостот.

Ама вие си знаете. Јас сум само уште еден платеник кој бидејќи не е со вас, нема право на свој став, а ако веќе го има и го искаже, одма има дополнителна трансакциска сметка со нелегални приливи од некои темни и мрачни бесправно добиени пари.

До следната интелектуална поставка.

Се читаме.



Popular posts from this blog

Предновогдишна еуфорија

Не е еуфорија.

Комбинација од спомени од семејна топлина, од убава атмосфера, насмеани луѓе, симпатично украсени излози на продавници, накитени канделабри, дрвја, паркови, улици. Испреплетено со ладниот воздух, веењето на снег, тркалањето снежни топки за снешко, шарите на прозорите наутро. Чајот, столната ламба, книгата, тивката божиќна компилација од музика пуштена да ја надополнува атмосферата во позадина. Трепелтивата светлина од миризливата свеќа, волнените капа, шал и ракавици. Сеќавањето на многуте честитки кои ги праќавме и добивавме, избирањето на истите по тезгите на плоштад. Китење на елката, отплеткувањето на сијаличките и нивната музика, бирањето на нови лампиони и украси во поранешен Смешко на Максим Горки. Санката на полјаната до зграда, пакетчињата под елка, плишаните новогодишни мечиња. Зимскиот распуст, игрите со снег, мавањето со топки снег по автобуси, лижењето мразулци кои висат од покриви и натстрешници.
И денес, бидејќи многу од ова фали, поради обврските кои ги…

Скопје и ноќниот живот

Не знам дали е до мене (не е!) или до градот наш насушен, ама постов ќе го почнам директно со потенцирање на неговата цел - НОЌНИОТ ЖИВОТ У ГРАДОВ Е СРАЊЕ!

Ако тргнете во петок вечер да излезете, без притоа да немате некаде резервација, шансите да најдете место се нула. Скопје е веројатно првиот град во светот каде се резервираат места на шанк. Од кога по ѓаволите шанкот е нешто што се резервира?! Као, ако е празно, застануваш пиеш и си идеш, ако не е само си идеш и тоа е тоа.

Вториот агол од кој можете да го разгледате нашиот ноќен живот е изборот на локали каде може да отидете. Не знам, 10 нека се преку сила. Години уназад се истите локали само шо на година дена менуваат име и лик, две недели има поразлична музика и концепт на забави и после тоа - сè по старо.

- Беше у тоа новото на плоштад? Многу е добро, се вика 'рендомиме'.
- Не беше тоа 'претходнорендомиме'?
- Па да ама се смени газдата и внатре малку ентериерот и сеа е многу кул место.
* исти фаци, иста музика, …

Кога пријателството ќе стивне

Можеби кога знаете дека имате блиски луѓе не треба да си играте само за да ја истестирате јачината на врската која ве држи заедно. Можеби кога поврзаноста е доволно силна со некого, не треба тој некој да го ставите на hold во име на good old times и да се свртите према барање на нови пријателства. Можеби ако сте свесни за вредноста на едно вистинско пријателство ќе знаете дека слабата комуникација доведува до разнишување на стабилноста. Ако погледнете малку околу вас може и ќе станете свесни како ги оттурнувате од себе луѓето за кои сте тврделе дека ви се сè во животот.  Можеби ако научите да слушате и да прифаќате дека некогаш сте и вие криви, нема да создавате одбивност кај оние кои ви укажуваат на тоа само затоа што им значи вашето пријателство. Нормално е едниот секогаш повеќе да дава од другиот. Нормално е во различни периоди секој од вас различно да се вложи во врската. Ама не значи дека ако на некој му е навистина до вашето пријателство дека тој ќе треба да се преврти наопаку, …